Można mieć wszystko i wciąż tęsknić.
Związek. Stabilność. Bliskość. Miłość nawet.
A jednak – gdzieś głęboko w nas żyje coś niedopowiedzianego.
Fantazja. Napięcie. Pragnienie czegoś, czego nie ma. Czego nie powinno być.
Dla wielu kobiet, to właśnie to, czego nie mają, rozpala ich najbardziej.
Dlaczego?
Bo nowość to zmysł.
Bo wyobraźnia nie ma granic, a codzienność – ma ich mnóstwo.
Bo to, co zakazane, niedostępne, tajemnicze, uruchamia w nas coś, co bywa uśpione przez lata obowiązków, grzeczności i przewidywalności.
To nie znaczy, że kobieta nie kocha swojego partnera.
Ale czasem spojrzenie obcego w windzie, głos mężczyzny z radia, dłonie masażysty, który zatrzymał się o sekundę za długo – działają mocniej niż tysiąc powtórzonych „kocham cię”.
I to jest w porządku.
Nie chodzi o zdradę. Chodzi o życie w ciele.
O przypomnienie sobie, że nadal jesteśmy kobietami. Z krwi, emocji i pragnienia.
Że możemy mieć wszystko – i wciąż marzyć o czymś innym.
Czasem o dotyku, którego nikt nam nigdy nie dał.
Czasem o słowach, które nigdy nie padły.
Czasem o tym jednym razie, który wydarza się tylko w naszej głowie – ale zostaje z nami na całe noce.
I wiecie co?
To właśnie to, co nierealne, przypomina nam, że jesteśmy prawdziwe.